fbpx
Επιλογή Σελίδας
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
project
product

Κατασκήνωση Χαλκιδικής

Μοναδική απόδραση στον μαγευτικό Άι Νικόλα.

Από τον Αύγουστο του 1995 και για 25 συνεχή χρόνια λειτουργεί το πρόγραμμα για παιδιά με διαβήτη στην κατασκήνωση Χαλκιδικής.

Για το 2020 η περίοδος λειτουργίας του είναι από 6/8-15/8.

Τα παιδιά με σακχαρώδη διαβήτη (κατασκηνωτές, στελεχών, υπαρχηγοί) μπορούν να δηλώσουν ενδιαφέρον από την Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου και ώρα 9:00 π.μ.  Οι θέσεις είναι περιορισμένες και τα αποτελέσματα των συμμετεχόντων θα ανακοινωθούν στην ιστοσελίδα μας τη Δευτέρα 13 Απριλίου.

Ιστορία

ΝΕΑΝΙΚΟΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ – ΑΛΛΑΖΕΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ

“Θα είναι ένα εφιαλτικό 10ημερο. Μέσα σε 10 μέρες οι περισσότεροι θα έχουν αρρωστήσει είπε κάποιος παιδίατρος, ενώ κάποιος  πατέρας, άκομψα αλλά εντούτοις έντιμα συμπλήρωσε: Το τελευταίο πράγμα που θέλω να κάνει το παιδί μου στις διακοπές του είναι να τις περάσει με ένα σωρό άγνωστα παιδιά που θα ζητούν απελπισμένα τους γονείς τους.”

Υπήρξαν και άλλα τέτοια σχόλια την Άνοιξη του 1995 όταν το ανήσυχο πνεύμα του ιατρού Γιάννη Σιδηρόπουλου μέλους του  ΔΣ της ΧΑΝΘ και προέδρου της Επιτροπής Κατασκηνώσεων συνάντησε τον επαγγελματισμό, την ευαισθησία τον ενθουσιασμό και την αγάπη για την δουλειά της ιατρού Μαρίας Παπαδοπούλου.

Η  πρώτη σκέψη ήταν γιατί να μην προσπαθήσουμε να μαζέψουμε για 10 μέρες  παιδιά και νέους με διαβήτη σε κάποια από τις κατασκηνώσεις της ΧΑΝΘ όπου ζώντας σε ένα όμορφο και ευχάριστο περιβάλλον να μάθουν λίγα περισσότερα πράγματα για τον διαβήτη και να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους και τις δυνατότητές τους. Η πρώτη ιδέα αντιμετωπίστηκε αδιάφορα αν όχι ψυχρά σε όσους αναφέρθηκε σαν ιδέα. Παρά την καταρχάς απογοητευτική αντιμετώπιση η απόφαση πάρθηκε. Η λειτουργία στις εγκαταστάσεις της Κατασκήνωσης της Χ.Α.Ν.Θ. στον Άγιο Νικόλαο Χαλκιδικής.

Και ένα Αυγουστιάτικο πρωινό του καλοκαιριού του 1995 η περιπέτεια ξεκίνησε.
Οι πρώτες μέρες κύλησαν δύσκολα. Οι γονείς ζητούσαν απεγνωσμένα να επικοινωνήσουν τηλεφωνικά με οποιονδήποτε θα μπορούσε να τους βεβαιώσει ότι τα παιδιά είναι υγιή και περνούν καλά.

Ήταν ζήτημα χρόνου. Το μαγικό φίλτρο της κατασκήνωσης δεν άργησε να επιδράσει στους κατασκηνωτές. Το όπλο της και το σπουδαιότερο χαρακτηριστικό της κατασκήνωσης είναι η ομαδική ζωή. Αποτελώντας μέλος της μικροκοινωνίας της κατασκήνωσης ο κάθε κατασκηνωτής καλείται να αποτελέσει μέλος της μιας η της άλλης ομάδας. Το πρόγραμμα δραστηριοτήτων της κατασκήνωσης είναι δευτερεύον για το αίσθημα της ενότητας που έχει το κάθε μέλος της ομάδας. Δεν έχει σημασία αν η ομάδα συναγωνίζεται επιτυχημένα μια άλλη ομάδα για να κερδίσει τον αγώνα μπάσκετ, η αν τα μέλη της ομάδας καθαρίζουν την καμπίνα  τους μαζί η αν ετοιμάζονται για μια εκδρομή με διανυκτέρευση, η αν βοηθούν ο ένας τον άλλο να περάσουν ένα δύσκολο σημείο του δάσους,  έχει όμως σημασία το αίσθημα της ομαδικότητας, η εγγύηση της φιλίας τους, το αίσθημα της σύμπραξης για τον κοινό σκοπό που τους κάνει να είναι μια συμπαγής ομάδα.

Όταν οι κατασκηνωτές συμπράττουν σε μια κοινή δραστηριότητα και μοιράζονται παρόμοια συναισθήματα ο ένας για τον άλλο και για τον κοινό τους σκοπό θα δημιουργήσουν με τον χρόνο μια άτυπη , αλλά δεμένη ομάδα.

Κάθε ομάδα αυτού του είδους εμπεριέχει τρία βασικά χαρακτηριστικά

Την αλληλεπίδραση της ομάδας,την δραστηριότητα της και το συναίσθημα

Βιώνοντας την ομάδα τα παιδιά αλλά και οι αρχηγοί τους βρήκαν το δρόμο τους.

Η ομάδα βοήθησε τα παιδιά με διαβήτη να συμφιλιωθούν με τον εαυτό τους και με τον διαβήτη τους, να αισθανθούν άνετα να μοιραστούν τις σκέψεις τις ανησυχίες και τις φοβίες τους. Να μην ντρέπονται να πουν ότι έχουν διαβήτη και να εξηγήσουν τι σημαίνει αυτό για την ζωή τους. Η ομάδα τους έδωσε την ευκαιρία να αντιληφθούν ότι είναι αποδεκτοί ότι δεν είναι διαφορετικοί και ότι μπορούν να τα καταφέρουν το ίδιο καλά με τους υπόλοιπους. Η ομάδα έκανε εκείνους που στην αρχή έκλαιγαν και ήθελαν να φύγουν γιατί τους έλειπαν οι γονείς τους, την τελευταία μέρα να κλαίνε γιατί δεν ήθελαν να τελειώσει η κατασκήνωση.

Η ομάδα έκανε τους υπόλοιπους κατασκηνωτές να αισθάνονται άνετα μαζί τους και να μη φοβούνται μήπως κολλήσουν κάποια μεταδοτική ασθένεια όπως έλεγαν και η ομάδα δυνάμωσε το συναίσθημα της ευθύνης των αρχηγών για υπευθυνότητα και συνέπεια στην διαχείριση διαφορετικών αλλά ίδιων παιδιών. Η επίδραση της κοινής κατασκηνωτικής συμβίωσης επηρέασε θετικά την ζωή όλων μας που την βιώσαμε, παιδιών και ενηλίκων.  Εξάλλου αυτός ήταν και ο στόχος.

Οι κατασκηνωτές της πρώτης χρονιάς μεγάλωσαν. Κάποιοι συνεχίζουν μέχρι σήμερα σαν αρχηγοί και προσωπικό της κατασκήνωσης.

23 χρόνια μετά το πρόγραμμα συνεχίζεται.

Σκοπός μας στις κατασκηνώσεις της Χ.Α.Ν.Θ. είναι να εμπνεύσουμε τους ανθρώπους να γίνουν καλύτεροι.

Χρειάζεστε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις Παιδικές Κατασκηνώσεις της ΧΑΝΘ;

Share This